Het risico op glasbreuk door raamfolie ontstaat door thermische spanning. De folie absorbeert extra zonnewarmte, waardoor delen van het raam uitzetten. Als het temperatuurverschil in de ruit te groot wordt (bijvoorbeeld door schaduw), kan het glas barsten. Het type glas is hierin de belangrijkste risicofactor. [1, 2, 3, 4]

Risico per glassoort

• Enkel glas: Laag risico. Geschikt voor zowel binnen- als buitenfolies. [1]
• Standaard dubbel glas: Matig risico. Wees voorzichtig met zware zonwerende folies aan de binnenzijde; buitenfolie is vaak veiliger. [1]
• HR++ glas: Hoog risico. Dubbel glas met een HR-coating is extreem gevoelig voor thermische breuk. Standaard raamfolie aan de binnenkant kan de warmte niet kwijt. Er is speciale, folie met een lage warmteabsorptie vereist, of kies voor buitenfolie. [1, 2]
• HR+++ (driedubbel) glas: Zeer hoog risico. Het wordt in de meeste gevallen afgeraden om hier zelf folie op te plakken zonder specialistisch advies. [1]

Externe risicofactoren

Naast het type glas verhogen de volgende situaties de kans op een thermische breuk aanzienlijk:

• Gedeeltelijke schaduw op het raam (door bomen, overstekken of luifels).
• Het gebruik van gordijnen, jaloezieën of zonwering die dicht tegen het raam aan de binnenkant hangen.
• Grote, donkere raampartijen. [1, 2]

Hoe verklein je het risico?

• Plaatsing aan de buitenzijde: Zonwerende folie aan de buitenkant absorbeert de warmte vóór het glas en is daardoor veel veiliger.
• Kies de juiste folie: Laat controleren of de folie geschikt is voor jouw specifieke glassamenstelling.
• Laat een risicoanalyse uitvoeren: Veel gespecialiseerde installateurs meten exact het type glas (bijvoorbeeld met een laser) en berekenen het risico op thermische spanning voor ze de folie aanbrengen. [1, 2, 3, 4, 5]